در سال ۱۹۸۱ در لس آنجلس ۵ مورد ذات الریه ناشی از یك میكروارگانیسم به نام پنوموسیستیس كارینی در ۵ مرد جوان همجنس باز مشاهده شد كه خیلی غیرعادی بود. چون این بیماری فقط در افرادی كه داروهای سركوب كننده سیستم ایمنی مصرف می كنند مشاهده می شود. در طی یك ماه ۲۶ مورد از یك سرطان به خصوص به نام ساركوما كاپوسی در ۲۶ مرد جوان همجنس باز در كالیفرنیا و نیویورك دیده شد. این سرطان هم بسیار نادر است و گاهی در افراد مسن و یا افرادی كه نقص ایمنی دارند دیده می شود. افرادی را كه به این بیماری ها مبتلا می شدند و دلیلی برای نقص ایمنی نداشتند به سندرم نقص ایمنی اكتسابی (AIDS) مبتلا دانستند. بین سال های ۱۹۸۱ تا ۱۹۸۳ بیماری گسترش پیدا كرد و بین ۲۱ كشور دنیا ۲۸۳۱ مورد بیماری گزارش شد. از سال ۱۹۸۳ از حدود ۲۰۸ كشور در دنیا مواردی از بیماری گزارش شد كه بیشترین موارد مربوط به آمریكا، اروپا و آفریقا و كمترین موارد مربوط به آسیا بود.تا پایان سال ۱۹۹۹، سی و سه میلیون و ششصد هزار نفر مبتلا به ایدز گزارش شد و از پایان این سال ۱۵ هزار مورد جدید هر روز گزارش می شود. در سال ۲۰۰۰، شانزده میلیون و سیصد هزار نفر در اثر ابتلا به ایدز مرده اند كه ۲۰ درصد آن ها كودكان و ۵۱ درصد زنان بوده اند. در بعضی كشورها ایدز بالاترین عامل مرگ و میر است و در بعضی كشورها دومین عامل مرگ و میر عفونی بعد از ذات الریه.